'Ik had meer last van het leven met een geheim dan van hiv zelf'

Gino wilde op school vertellen over zijn hiv maar dat vond het schoolhoofd geen goed plan

Ik ben geboren in Paramaribo in Suriname. Mijn moeder kon niet voor mij zorgen; ze was heel jong en had hiv.

Ik kwam in een tehuis met allemaal kinderen met hiv. Het leuke was dat ik daar veel vriendjes had, maar ze waren ook wel heel streng: je moest dooreten en als je iets ergs deed, werd je gelijk gestraft. Tegen hiv kreeg ik heel vieze drankjes, maar ik voelde me helemaal niet ziek.

Facebook
Toen ik zes was, ben ik geadopteerd en naar Nederland gekomen. Ik ben nu veertien en ik heb eenbroer die ouder is. Hij heeft geen hiv. Mijn moeder heb ik nooit gezien, maar via Facebook heb ik wel contact met haar.

Verdriet
In het kindertehuis praatten we er heel soms over, als er een kindje overleed aan hiv. Op die leeftijd snapten we niet goed wat het was. Er was een heel lieve baby, die ik weleens eten mocht geven. Op een dag zag ik dat hij niet bewoog: hij bleek dood te zijn als gevolg van aids. En vorig jaar is Priscilla overleden. Zij was al ouder en was in het kindertehuis als een ouder zusje voor mij. Ze moest haar pillen onder toezicht innemen, maar dan gooide ze die toch stiekem door de gootsteen. Daardoor is ze doodgegaan. Ik was heel verdrietig, maar heb het nu wel verwerkt.

Fotoboekje
Van mijn jaren in het kindertehuis heb ik een fotoboekje. Dat heb ik weleens op school laten zien. Ze vonden het heel schattig. Ik ben nog nooit terug geweest naar Suriname. Dat zou ik wel heel graag willen. Het zou heel leuk zijn om bij het tehuis langs te gaan.

Kampioen pillenslikken
Ik slik elke dag om acht uur ’s avonds tien pillen: zeven hiv-pillen, twee foliumzuur en vitamine D. Ik neem ze om acht uur ’s avonds in, omdat ik dat het makkelijkst vind. Vroeger deed ik dat zeven uur ’s ochtends, maar dan moet je in het weekend en in de vakantie je wekker zetten. Ik probeer mensen altijd te helpen met pillen nemen, want ik weet heel goed hoe je dat moet doen. Het is niet handig om pillen met een hap eten in te nemen, want je mag er niet op bijten. Met drinken gaat het sneller en makkelijker.

Wel of niet vertellen
Toen ik negen was, wilde ik de kinderen in de klas vertellen over mijn hiv. Het schoolhoofd vond het geen goed plan. Dat vond ik best moeilijk; ik had meer last van leven met een geheim dan van de ziekte zelf. Ik heb twee vrienden verteld dat ik hiv heb. Ze hebben er met hun moeder over gepraat. Die was eerst een beetje bezorgd. Nu is dat wel weer goed. Ze wisten er weinig over. We hebben uitgelegd dat ze niet bang hoeven zijn dat ze het via mij oplopen.

 

 Klik op de foto om de video te bekijken

placeholder Play this video

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NL/HIV/0021/17(1), november 2017