Interview Pieter Brokx, directeur Hiv Vereniging

We behartigen de belangen van alle mensen met hiv in Nederland

De Hiv Vereniging staat voor onvoorwaardelijke gelijkwaardigheid van alle mensen met hiv. Onze leden en onze vrijwilligers zijn heel divers. Er werken hier homo’s en hetero’s, mannen en vrouwen, mensen met en mensen zonder een migratieachtergrond. We vinden het belangrijk dat alle mensen met hiv zich bij ons thuis voelen. Met de film ‘De mensen van de Hiv Vereniging’ laten we zien hoe divers onze vereniging is en op welke manieren we ondersteuning bieden. Daarnaast zijn we als Hiv Vereniging nog op tal van andere manieren actief.

Goed geregeld
De zorg voor mensen met hiv en de toegankelijkheid tot medicijnen is voor de meeste mensen in Nederland goed geregeld. We werken daarom vooral aan het verbeteren van de kwaliteit van zorg. Daarbij zoeken we naar manieren om mensen te ondersteunen bij hun zelfredzaamheid. Zo ontwikkelen we een digitale tool (Unity) die iemand kan helpen bij het voorbereiden van het gesprek met de dokter, zodat je even stilstaat bij hoe het echt met je gaat. Een ander project is ‘Back to Work’, waarbij we mensen die vanwege hun hiv al twee jaar of langer geen werk hebben, begeleiding bieden op weg naar een nieuwe baan.

Stigma
Er kleeft nog steeds een enorm stigma aan hiv. Laatst hebben we de campagne ‘Hiv uit de kast’ gedaan. Straatenquêtes waren hier een onderdeel van. Daaruit bleek dat de kennis van mensen over hiv vaak gebaseerd is op de denkbeelden van twintig jaar geleden. Er wordt nog vaak gedacht dat hiv heel besmettelijk is, dat iemand enorm veel pillen moet slikken en dat iemand met hiv niet kan werken.

Belangrijke boodschap
Een van de belangrijkste boodschappen die we als Hiv Vereniging willen uitdragen is U=U (Undetectable means Uninfectious), wat betekent dat iemand die succesvol voor hiv wordt behandeld het virus niet meer kan overdragen. Als dat algemeen bekend wordt, zal het beeld dat de mensen over hiv hebben zeker veranderen.

Hiv herkennen
Ook op het gebied van herkenning van de ziekte blijkt nog veel te verbeteren. Nog steeds durven mensen zich niet te laten testen of worden mensen, ondanks het soms langdurig bestaan van verschillende ziekteverschijnselen, niet op hiv getest. Dat komt omdat er ook in de zorg nog steeds in stereotypes gedacht wordt over mensen met hiv.

Activisme
Ik werk nu vier jaar bij de Hiv Vereniging. Zelf heb ik geen hiv. Hiervoor werkte ik als plaatsvervangend directeur bij COC Amsterdam. Het werken bij de Hiv Vereniging is in vergelijking tot dat werk een verdieping. Eerst was ik als activist voor LHBTI-rechten actief en nu strijd ik voor gelijke behandeling van mensen met hiv. Daarnaast heb ik te maken met de medische wereld en met internationale zaken op het gebied van hiv.

Activisme is ook binnen de Hiv Vereniging nog heel belangrijk. Het zijn vaak homomannen met hiv die zich laten zien. Veel homo’s hebben al een emancipatieslag achter de rug, omdat ze als homo uit de kast zijn gekomen. Daardoor uiten zij zich vaak eerder dan andere mensen met hiv. Het is goed om te zien dat niet-homo’s met hiv hier een voorbeeld aan nemen. Zo wordt er een jaarlijks ontmoetingsweekend georganiseerd met workshops, begeleiding en gespreksmomenten voor homomannen met hiv. Dit jaar is er zo’n zelfde weekend georganiseerd voor en door vrouwen met hiv. Vrouwen die hieraan hebben meegedaan krijgen veel inzicht en vinden vaak steun en kracht om hun leven verder vorm te geven. Zij worden onze toekomstige hiv-activisten.

Er valt nog veel te winnen

Grote opdracht voor de komende twee jaar is de Wereld Aids Conferentie van 2018 die in Amsterdam zal plaatsvinden. Tijdens het congres willen we duidelijk maken dat er nog veel te winnen valt. Hier in Nederland is de toegang tot medicijnen en de hiv-zorg dan wel goed geregeld, maar wereldwijd zijn er nog altijd 18 miljoen mensen met hiv die geen toegang hebben tot medicatie en goede zorg. Daarnaast willen we laten zien hoe we het hier in Nederland voor elkaar hebben gekregen om – dankzij de goede samenwerking van overheid, wetenschappers, professionals, farmacie en patiëntenvertegenwoordigers – goede hiv-zorg te organiseren, zodat andere landen gebruik kunnen maken van onze ervaringen. Ik vind dat wij deze solidariteit aan mensen met hiv in de rest van de wereld verplicht zijn.

Lees ook het verhaal van Reina

NL/HIV/0007/151l(1a), juli 2017